Huis_van_de_Weemoed
welkomhomefadoluisterentheaternieuwscontact





mouraria

In de zomer verruilen 2 Nederlandse pianisten hun statige 30er jaren woning voor iets heel anders.
Ze veranderen in vrije vogels en reizen naar Portugal. Trekken rond van vriend naar vriend met hun Hollandse katoenen tent. Veranderen in Portugese troubadours, fadistas. Geven als dank voor een heerlijke maaltijd een droevige fado cadeau.

De vondst van een origineel fado boek, in een oud boekwinkeltje in Lissabon, was het begin van de eerste vertalingen van Lidwien. Voor Marcel was het een uitdaging de Portugese gitaren om te toveren in een begeleiding voor piano en melodica.

Ze repeteren in het open veld voor hun tent. En waar ze ook komen wordt iedereen blij, vrolijk van hun trieste muziek. Gekleed in zwart, de kleur van het noodlot. Marcel met in zijn hand een melodica blaast zijn droeve tonen over de dorpspleinen. Lidwien heeft de pijn van de fado werkelijk begrepen. Ze zingt hem nu in het Nederlands vol van mediterrane melancholie.

Dit barse, hete land maak tegelijk nederig en zacht. Dwingt tot wachten en luisteren naar eigen creativiteit.
In de herfst keren ze weer terug naar Nederland vervuld van een nieuwe portie Portugese saudade én eigen gedichten, teksten en compostities.

30 Jaar ervaringen en ontmoetingen in Portugal zijn nu uitgekristalliseerd tot het theater programma
‘De Tranen van Portugal’. Meer dan een 'weemoedig liedjes programma'. HvdW combineert de traan met een lach. De in het Nederlands gezongen fado’s als rode draad naast eigen werk en anekdotische verhalen.